Pasou o vento
e levou o teu
sorriso
deixando a tua
cara sin brillo.
Xá non queda
nada
de ese cariño
que un dia foi,
de aquel cariño
que a lua
enviadaba cada tardiña.
Marchou o amor
levando con
el a nosa luz
deixando a
escuras o noso corazon,
un corazon solitário,
sen nada, valeiro.
Xá non hai nada
do que um dia
foi,
daquelas
burbullas no ar
bailando unha
cancion,
con as de
pequenas nubes
frotando no ar.
Xá non queda
nada
No hay comentarios:
Publicar un comentario